Surowce dla przemysłu

Polska potrzebuje nowego określenia polityki surowcowej państwa. Jest to zagadnienie konieczne dla zrównoważonego rozwoju i coraz bardziej pilne.

Dotychczasowa nasza polityka surowcowa ma dobre i złe doświadczenia. Po drugiej wojnie światowej eksploatacja własnych surowców była częścią ogólnej polityki ZSRR stawiającej na rozwój przemysłu ciężkiego. W tym kierunku prowadzono poszukiwania, badania i inwestycje. Preferowane były surowce energetyczne na czele z węglem kamiennym. Budowano nowe kopalnie nie zważając na ich koszt.

      Nowa polityka surowcowa zaczęła się po 1989 roku. Wymagała racjonalnych dochodów i zysków z ich eksploatacji. Wiele zakładów górniczych poddanych tym rygorom musiało ulec likwidacji. Dotyczyło to przede wszystkim kopalń węgla kamiennego, które poddane kolejnym procesom restrukturyzacji do dnia dzisiejszego nie uzyskały zadowalających efektów ekonomicznych. Zaniechano na szeroką skalę poszukiwań surowców na terenie kraju.

      Polska, która jest jednym z najbogatszych surowcowo krajów Europy, rozpoczyna pod tym względem kolejną ekspansję, tym razem w sposób zrównoważony, ekonomicznie uzasadniony i dochodowy. Na czym ta polityka będzie polegać? Czym różni się od poprzednich?

Na te i inne zagadnienia dotyczące polityki surowcowej odpowiemy w artykule, którzy ukaże się w 140 numerze naszej gazety.

 

Zamach w Smoleńsku a sądy i instytucje państwa
Przywrócić sądy Polakom – skrót diagnozy- Stanisław Możejko
Kryzys polityczny w Brazylii
Groźby śmierci wobec prezydenta Dudy

Wspomóż nas!

Jeśli czytałeś lub słuchałeś...

Newsletter

Chcesz być na bieżąco?
Zapisz się do subskrybcji!

Ta strona używa ciasteczek (cookies), dzięki którym nasz serwis może działać lepiej.

Dowiedz się więcej