Polacy, Europejczycy

Chcemy żyć bogato, godnie, w szczęściu, pełnią życia. Chcemy umierać ze świadomością spełnienia i nadzieją na lepszy świat po naszej śmierci.

Co robić żeby te pragnienia się ziściły? Jak żyć? Mamy obowiązek dbać o siebie, o rodzinę, o bliskich. Czy to wystarczy?

Nie żyjemy i nie umieramy tylko dla siebie. Żyjemy i umieramy dla innych, tych którzy nas otaczają, razem z nami tworzą społeczności, narody, cywilizacje. Żyjemy dla tych co byli przed nami i tych co będą po nas.

My, ludzie, jesteśmy źródłem nowej formy duchowego bytu. To świat naszych pojęć, wierzeń, odkrywanych i konstruowanych prawidłowości, naszych myśli, uczuć, emocji. Ten świat wyższy i ważniejszy od nas i od naszych społeczności mamy poszerzać i doskonalić. Bo nasz los zależy nie tylko od biologii. Warunki w jakich żyjemy i umieramy określają nasza wiedza i dorobek oraz relacje między nami osobami i nami zbiorowościami. Określają je wartości, którym hołdujemy i wobec jakich postępujemy. Czasem w imię tych ideałów gotowi jesteśmy poświęcić wiele, nie wyłączając życia.

Jakie to ideały? Dobro, prawda, wolność, miłość, sprawiedliwość, solidarność, piękno. Wiara w sens życia i świata. Pokora wobec tajemnic i niehamowana chęć ich zgłębiania z pożytkiem dla ludzkości i dla duchowości, które przez wieki razem budujemy.

Propozycja solidaryzmu – nowego ustroju dla państw Europy, dla naszej kultury. Wdrażanie tej propozycji powinno być testowane ewolucyjnie z poszanowaniem demokracji i specyfiki poszczególnych krajów.

1.  W kapitalizmie najważniejsza jest jednostka, w socjalizmie masy. W solidaryzmie każdy ma być dla społeczeństwa, społeczeństwo dla każdego.

2.  Podstawą kapitalizmu jest konkurencja, podstawą socjalizmu współpraca. W solidaryzmie mamy wymagać od siebie nawzajem i mamy sobie pomagać.

3.  Zasadę pomocniczości, polegającą na tym, że nadrzędne, wyższe struktury mają pomagać niższym i nie powinny im narzucać własnych rozstrzygnięć, uzupełniamy zasadą odpowiedzialności. Podrzędne niższe struktury są odpowiedzialne nie tylko za siebie, ale za całość, której są częścią.

4.  Do tradycyjnego europejskiego podziału władzy politycznej na ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą oraz do wymogu równowagi między tymi władzami w solidaryzmie dochodzi ogólniejszy podział na władzę polityczną, ekonomiczną i medialną i wymóg równowagi między nimi. W realnym socjalizmie dominowała władza jednej partii, w realnym kapitalizmie dominuje władza pieniądza.

5.  Solidaryzm wychodzi naprzeciw cywilizacyjnym zmianom. Aktywność ludzi skupia się na zaspokajaniu potrzeb materialnych: pożywienia, posiadania. W niedalekiej przyszłości dobrobyt materialny będzie powszechnie dostępny, będziemy konkurować i współpracować na polu ducha, kultury, twórczości, wiedzy, charakteru. Pilotażowym projektem solidaryzmu będzie płaca za naukę. Od każdego według jego możliwości. To lepsze od wdrażanego w bogatych krajach minimalnego dochodu gwarantowanego.

6.  Strukturalną wadą kapitalizmu jest rosnące rozwarstwienie ekonomiczne, prowadzące do niebotycznych fortun dla nielicznych. Jest to niesprawiedliwe. Solidaryzm oprócz progresywnego podatku dochodowego od osób i przedsiębiorstw wprowadzi podatek od wielkiego kapitału. Współcześnie kapitał jest najważniejszym źródłem bogactwa, ma więc służyć ogółowi. Tak jak opodatkowanie ziemi było impulsem do przejścia z feudalizmu do kapitalizmu, tak opodatkowanie kapitału będzie impulsem do przejścia z kapitalizmu do solidaryzmu.

7. Solidaryzm preferuje udział pracowników we własności przedsiębiorstw. Hasło: pracownik właścicielem.

8. Kapitalizm nie kreuje rządów prawa, tylko rządy interpretatorów prawa na użytek tych, co płacą. W solidaryzmie prawo będzie proste, przejrzyste, zrozumiałe.

9. Solidaryzm jest za demokracją solidarną. Demokracja liberalna oparta o prawa i wolności człowieka to za mało. Do praw człowieka powinny być dodane prawa wspólnot, ludów i narodów oraz obowiązki ludzi i wspólnot względem siebie.

10.       W solidaryzmie wierzymy w sens życia i przemijania, w sens jednostkowego, zbiorowego i duchowego trwania i postępu.

                                                                                                     Kornel Morawiecki

Zamach w Smoleńsku a sądy i instytucje państwa
Przywrócić sądy Polakom – skrót diagnozy- Stanisław Możejko
Kryzys polityczny w Brazylii
Groźby śmierci wobec prezydenta Dudy

Wspomóż nas!

Jeśli czytałeś lub słuchałeś...

Newsletter

Chcesz być na bieżąco?
Zapisz się do subskrybcji!

Ta strona używa ciasteczek (cookies), dzięki którym nasz serwis może działać lepiej.

Dowiedz się więcej